| Schwerin | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Kraj związkowy | Meklemburgia-Pomorze Przednie | ||||
| Powierzchnia | 130,46 km² | ||||
| Populacja (31.12.2008) - liczba ludności - gęstość |
95 551 732 osób/km² |
||||
| Położenie | 53°38' N 11°25' E |
||||
| Burmistrz | Angelika Gramkow | ||||
| Tablice rejestracyjne | SN | ||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Schwerin (pol. hist. Zwierzyn[1] ew. Skwierzyn[2] bądź Swarzyn[3] lub Skwierzyna[3]) - miasto na prawach powiatu na Pojezierzu Meklemburskim, nad Jeziorem Swaryńskim (Schweriner See); stolica kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie na północy Niemiec.
Spis treści |
edytuj Położenie
W zachodniej części Meklemburgii wśród jezior: Schweriner See, Heidensee, Ziegelsee, Medeweger See, Lankower See, Ostorfer See, Fauler See, Neumühler See, Burgsee, Grimkesee, Große Karausche, Pfaffenteich.
edytuj Historia
Zwierzyn założyli Słowianie połabscy z konfederacji plemion Obodrzyców. W 1160 książę saski Henryk Lew zdobył tu jeden z głównych grodów słowiańskich Obodrzyców wzmiankowany już w X wieku. Od ok. 1170 siedziba biskupstwa i stolica samodzielnego księstwa.
1358 włączony do księstwa Meklemburgii. Od 1524 ośrodek reformacji. 1621-1934 stolica księstwa Meklemburgia-Schwerin.
Liczba mieszkańców: 1991 - 127 tys.; 2002 - 98 tys.; 2008 - 95,5 tys.
edytuj Przemysł
edytuj Turystyka i zabytki
- katedra gotycka XIII-XV wiek z wieżą 1888-1892, w katedrze malowidła ścienne sprzed połowy XIV wieku oraz przyległy krużganek (około 1400);
- dwa kościoły - zamkowy 1560-1563 oraz Św. Mikołaja XVIII wiek;
- zamek neorenesansowy wybudowany w latach 1843-1857, przez znanych architektów, wśród których byli G.A. Demmler, F.A. Stuler, Gottfried Semper; w skrzydle wschodnim pozostałości terakotowej dekoracji 1553-1555, której twórcą był S. von Duren; w zamku renesansowa kaplica (1560-1563, budową kierował znany włoski architekt J.B. Parr; wokół zamku barokowy park (poł. XVIII w.) z rzeźbami Balthasara Permosera;
- arsenał 1840-1844,
- ratusz Nowego Miasta XVIII wiek,
- hala targowa 1783-1785;
- muzeum (w zamku);
- pałace XVIII wiek, zamek myśliwski (po 1790), zabudowa miejska XVI-XIX wiek;
- teatr państwowy Mecklenburgisches Staatstheater Schwerin;
- wieża telewizyjna;
- muzeum techniki;
- miejskie muzeum historyczne Stadtgeschichtsmuseum;
- Zoo;
- biała flota.
edytuj Komunikacja
edytuj Drogi
- z kierunku Berlina i Hamburga: A24 i A14 (do 2006 A241),
- z Hagenow → B321 kierunek Schwerin,
- z kierunku Gadebusch i Güstrow: B104.
- z kierunku Wismar i Ludwigslust: B106.
edytuj Kolej
W mieście znajdują się stacje kolejowe; Schwerin Hauptbahnhof, Schwerin-Lankow.
edytuj Współpraca międzynarodowa
Schwerin posiada następujące umowy partnerskie[4]:
- Odense, Dania od 1995 r.
- Piła od 1996 r.
- Reggio nell'Emilia, Włochy od 1966 r.
- Tallinn, Estonia od 1993 r.
- Vaasa, Finlandia od 1965 r.
- Växjö, Szwecja od 1999 r. (od roku 1996 utrzymywano kontakty partnerskie)
- Wuppertal, Niemcy od 1987 r.
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca. mapa
- ↑ por. E. Eichler, W. Mühlner, Die Namen der Städte in Mecklenburg-Vorpommern. Ingo Koch Verlag, Rostock, 2002, s. 121-122
- ↑ 3,0 3,1 Thomas Kantzow "Pomerania", tom 1, Szczecin 2005, ISBN 83-89341-18-2
- ↑ Współpraca zagraniczna
|
||||||||||||||
